glitter-graphics.com Hi guys and girls. My name is Masti Tanho. I was born in January 29, 1988, in Afghanistan and when I was five years old I went to Russia with my father and sister. I lived in Russia 12 years. I was grade ten when we came to Canada. I am living in Montireal, Quebec. It have been six months that I am living here. From when I came here I want to go to Afghanistan because I want to know about my culture, I want to see the people who are from Afghanistan and who had live in Afghanistan forever and I want to talk with them. Now, I am living with my family and I like to live with them. I am studying in High School. I love to go to high school and I would go to University next year. Do you guys want to know what I want to be and what I want to study next year, photo Journalist or Lawyer. I like to take pictures from every where in the world and thats why I want to be a photojournalist and I like to solve the problems of the people and thats why I want to be a Lawyer. Do you guys know how it is fun and how it is cool in High School than Middle School or University. I have interests in a lot of things and specialy in music and anothor kinds of things which I am going to tell you now. I like to listen to music specialt I like Pop Music which includes Russian, American and splecialy Afghanian and the best singer from Afghanistan who I like is EHSON AMON which I will tell you about him. Do you know what is my favourite colour? Of course no, so my favourite colour is BLUE. I have a lot of interests in flower in my life as you see. O.K. it is the time that I want to tell you all.Ok see you in my piczo website. www.masti2006.piczo.com www.afg-girls.piczo.com www.zinat2006.piczo.com
glitter-graphics.com بارالها! چگونه باور كنم نبودنش را وقتي كه محبت دستي نوازشگر در تار و پود وجودم ريشه مي دواند چگونه باور كنم سكوت درياي چشمهايم را وقتي كه قايق مهربانيش بي ناخدا در اوج آسمانها به پيش مي رود. آدينه كه مي شود قاصدكهاي دلم را روانه آستان دوست مي كنم تا پيام آور حضور صدفي باشد كه يازده مروايد سبز را با خود به همراه دارد. وقتي كسي نيست كه درد آشنايم باشد فرشته اي پيدا مي شود تا در خلوت شبهاي تار تسلي بخش خاطرم باشد. هنوز ستاره اي بي نورم كه در انتظار شعاعي از خورشيد لحظه شماري مي كنم. كويري در انتظار آبم و حتي درياي اشكهايم كويرتف زده وجودم را سيراب نمي كند. از ستارگان آسمان سراغ مي گيرم و چون پرنده اي عاشق گمگشته ام را درميان فرشتگان آسمان مي جويم. با من بگو چگونه از رويش ياس ها بگويم ، وقتي كه نرگسي هاي چشمم در انتظار آمدنت سوسو مي زنند. هر شب با ياد تو به خواب مي روم و صبح در انتظار ... مي دانم كه مي آيي و غبار غم و اندوه هزاران ساله را از قلبهاي خسته مان مي زدايي و اشكهاي زلالمان را از گونه هايمان برمي چيني. مي آيي و ضريح گمشده ياسي كبود را نشانمان ميدهي و مسيح مريم را با خويش همراه مي سازي . مي آيي و صندوقچه موسي را برايمان مي گشايي و آنگاه در كنار كعبه عشاق سر بر آستان بندگي خدايي مي سايي كه آمدنت را به منتظران و مستضعفان جهان وعده داده بود. مي آيي و در فراسوي نگاه منتظرمان، قلبهاي كوچك و اميدوارمان را به هم پيوند ميدهي و آن روز، روز شادي چشمهاي منتظري است كه عاشقانه مي گريند و به سويت بال و پر مي گشايند. انتهای پیام
glitter-graphics.com

glitter-graphics.com به ستاره ها بنگر که در تاریکی مرگبار شب شکسته اند، بیتو شب من بی ستاره است . آفتاب را نگاه کن که شب را بروز روشن میکند و زمین را فروزان میسازد ، بیتو روز من بی آفتاب است . چمن راز ها و لاله زار ها را بنگر که چگونه دو صحنه سرسبز بوجود آورده اند ، بیتو زندگی من در سرزمین خشک و کم فروغ است . آری ! بیتو ای تک گل زیبا نهالت را درون قلبم به زیر آبشار اشک میگیرم .
glitter-graphics.com
glitter-graphics.com

اي عزيز بزرگوار! همواره کبوترانه نگاهت
مي کنم و با اشتياق، دانه دانه محبت تو را مي چينم. ياد تو، پر پروازم مي دهد. نامت، آوازم مي دهد! ذکر فضايل تو، مرا به سرآغازهاي نيکو، رهنمون مي شود. دلم اسير مهر تو مي شود، يک آسمان ستاره شادي، در کهکشان وجودم سوسو مي زند. هر دم، از خورشيد وجود تو، که گرمابخش دلهاي همگان است،نيرو مي گيرم و به اوج آسمان معنا راهي مي شوم! اي اميد همه! اي بلندترين زمزمه! اي بي هيچ فاصله! اي زداينده هر چه واهمه! به راستي که هر کس از برکت نگاه تو بگريزد، در انجمادي تيره و در انزوايي سرد و ساکت محبوس مي ماند. هر که از تو دوري کند، دير يا زود، بايد از خاکستر اشتباه تيره خود فرارکند و با تن شويه در اقيانوس رحمت تو قرار بيابد. هر کس پريشان محبت تو شود، پشيمان نخواهد شد! اي آسمان بلند فضيلت! اي بلنداي عظمت! اي راهنماي سبز حقيقت! اي ژرفاي هستي و طراوت! ياد و نام تو، برترين و زيباترين گلي است که دردلهاي مومنان مي رويد. گلي که هيچ گاه پژمردگي ندارد. گل خوشبويي که تا ظهور خورشيد رويت، هماره مي پايد. عشق تو در دلهاي ما، مستدام باد! انتهای پیام

مرغ دل دیر زمانیست که در هوس روی نگار، این سوی وآن سوی می پرد و پروانه وار شمع خیالش را طوف می کند به خون وضو ساخته و با شراره هجران احرام بسته است و با ذکر العجل، العجل میقات عشق را در وادی صبر به انتظار نشسته است و در ظلمتکده غیبت موج در موج تاریکی فراقش را با امید به برق وصال می شکافد و بغض گلوگیر شوق حضورت را با فریاد شورآفرین طلوع می سراید ای عزیز! سرشک دیده پشت در پشته کرده و عزم ویرانی دارد و طوفان ناملایمات بر خرمن هستی ام می تازد و قرارم را ربوده و... جانا؛ ترحم کن برین قلب و برین دل ز چشم عاشقان پرهیز منما حال که دیده ام را تماشای سرو سهایت ناممکن و کلام زیبایت را نتوان شنود طلعت زیبایت را بر صفحه دل به تصویر می کشم و با آن می گویم و می نالم و می سرایم باشد که هاتفی جواب آرد؛ چرا که: ان وعد الله حق ******* کی شود در ندبه‌های جمعه پيدايت کنم گوشه‌ای تنها نشينم تا تماشايت کنم می‌نویسم روی هر گل نام زیبای تو را تا که شاید این شب جمعه ملاقاتت کنم هر سحر با یاد تو، در گریه ام می‌خوانمت تا به کی از سوز دل ناله ز هجرانت کنم چشم‌های خسته‌ام بارد ز هجرانت عزیز آنقدر بارم ز ديده تا که پيدايت کنم هر دم از نو می شمارم عقده‌های خویش را تا به کی از پشت در آهسته نجوايت کنم بيقرارم مهديا از بهر ديدار رخت تا به کی از مادرت زهرا (س) تمنايت کنم ***** اللهم انا نرغب اليک فی دولة کرِيمة تعز بها الاسلام و اهله و تذل بها النفاق و اهله *** انتهای پیام

تو طليعه نوري ، برگي از قرآن ، فرشته اي والاتر از فرشتگان مقرب الهي كه جايگاهش را زمين خدا نهاده اند. يوسفي ديگر، كه اگر يوسف را تنها زليخايي عاشق بود تو را دنيايي مشتاقند. تو چشمه اي از محبتي كه سيرابي از تو نشايد. قطعه اي از بهشت كه اگر هست همه بازتابي از نور تواند و روشني نباشد مگر آن كه تو از پشت كوههاي بلند انتظار بيرون آيي. آقاي من، عزيز من در انتظار تو ماندن، همه را به تنگ آورده و لحظه ديدارت رؤيايي بزرگ شده است. يارانت به تيغ جاهليت كافران گرفتار گشته اند و در خموشي غروب دلتنگ و طولاني ات سخت غمينند. هرشب جمعه به همراهت رو به درگاه معبودشان دست به دعا برمي دارند كه اي يكتاي بي همتا، تو عنايتي بنما و آن دلداده را به دلدار رسان كه اگر بر شكستن است سنگ صبور دل نيز شكست. اكنون كه قلم برداشته ايم و براي تو مي نويسيم. بايد بگويم كه دلهايمان براي جواب پراز محبت تو سخت مي تپد كه... " اگر سيلي زند ليلي درميان آن همه مردم مرا، دل من خوش داردش." انتهای پیام

پدرجان! ديوارها را من خط خطي کردم، چون
اضافه بودند و اجازه نمي دادند خورشيد، دستش را به دست دلم برساند. پنجره ها را من شکستم چون نور را منعکس مي کردند. پدر جان! در را من بازگذاشتم چون زيادي بود، نمي خواستم مانعي وجود داشته باشد. اما چه کنم؟ همه ديوارها را که نمي توانم خراب کنم، گاه گاهي دلتنگي صورتش را به پنجره دلم مي چسباند و به بيرون خيره مي شود. آري پدرجان! مرا زنداني کرده اند. مرا و دلم را، نمي دانم چرا؟ گويي همه راهها و روزنه ها را بر روي من بسته اند. ولي نه، من بالاخره يک راهي پيدا مي کنم، راهي تا خود را از دست اين زندانبانهاي آخرالزمان برهانم. نمي دانم ولي شنيده ام راهي هست تا بتوان خود را نجات داد. مي گويند پدر نسبت به دخترش خيلي مهربان است و من هم در اين دار دنيا، تنها همين يک پدر را دارم، پدري که مي دانم مهربان ترين پدر دنياست، پدري که راه نجات مرا از زندان مي داند؛ پدري که برايم دلسوزي مي کند، پدري که همانند انسانهاي ديگر از پشت ميله هاي زندان تنها دستش را برايم تکان نمي دهد، بلکه دستش را به دستم مي رساند تا مرا از دام ميله هاي زندان برهاند. پدرخوبم! پدرمهربانم! امشب دلم از هميشه بيشتر گرفته است. قطرات باران چشمم، از پشت پنجره دلم سايه اش را بر روي صورت دلتنگم مي اندازد و سياهي هاي قلبم را از لبه پنجره آن به سمت حياط خانه اش جاري مي سازد. کاش مي شد اين دلتنگي را نداشتم! ولي نه، کاش، اين دلتنگي مونس هميشگي ام مي گشت، ميترسم آخر اين دلتنگي نيز برود. همان نوازش هاي پدر را نيز از دست بدهم، بايد هر طور شده کاري کنم که او بيشتر به من سر بزند، بيشتر حال مرا بپرسد و اين تنها يک راه دارد، آري، من بايد هميشه منتظر آمدن پدرم باشم. حتي تا آخرين لحظه. ان شاء الله. انتهای پیام

در كوچه هاي شهر دلم ، نسيم عطر دل
انگيزت پيچيده است و بهار بهار شكوفه از در و ديوار مي بارد . آسمانش از موج موج نگاهت ، آبي آبي است و خورشيد ، خورشيد نورعشق بر شهر مي پاشد. در هر كوي و برزنش درخت درخت مهر تو روييده . و جويبار جويباراميد بر پايشان جاري است ؛ اميد آمدن تو ... اي حجت خدا ! شهر دلم آباد است از ياد تو و سرمست از نام تو، اما چه سود ! كه ناكام است در فراق تو ... اي تك سوار غريب ، اي فارِسَ الحجاز ! غروب آدينه چه دل گير مي شود آنگاه كه ياد غيبت ، غم وغربت در دلها مي پراكند و آه دل خستگان ، فضا را آكنده مي كند مولاي من ! تو آني كه كوههاي سربر سينه ي سپهر ساييده ، بر خاك پايت بوسه مي زنند . تو آني كه رودها به عشق تو در جوش و خروشند . تو آني كه بلبلان به هواي تو نغمه مي سرايند . اي عزيز! دلهاي منتظران ، از هجر رويت صد چاك است ، تو بيا اي مرهم زخمهاي دل خستگان ، يا مهدي ! تو بيا و سرفرازمان كن ، تو بيا تا ديگرهيچ شاعري نخواند : بيگانگي نگر كه من و يار چون دو چشم همسايه ايم و خانه ي هم را نديده ايم . انتهای پیام